To Speak (In Yiddish)

צו רעדן

צו רעדן אַן אַלטע שפּראַך אין אַ נײַעם אָרט,
צו רעדן אַ נײַע אָרט־שפּראַך, וואָס מע ניצט
אַז מע בויט אַ נײַע אָרט־לעבן אין אַ פֿרעמדער שטאָט.

לאַכנדיק, טאַנצנדיק אין אַ גרינעם וואַלד,
צוהערנדיק קלעזמער מוזיק. קינדער רעדן אויף ייִדיש מיט די עלטערן.
אַ פּאָר יונגע־לײַט גייען אַוועק אין די ביימער, ווי אַ סוד.

און אויך אין שטאָט אַרײַן
צינדן מיר די שבת־ליכט אין אַ קליינער קיך און זאָגן ברכות.
מיר צינדן אָן פּאַפּיראָסן אויפֿן פײַער־לײטער
קוקנדיק אויף די פֿענצטער פֿון אַ שול לעבן דער דירה.
איך ווייס נישט ווי עס אָנצורופֿן.

ווי אַנדערש קען איך עס זאָגן? עפּעס
וואָס איך געדענק און האָב קיינמאָל נישט געזען:
מע בויט אַ נײַע לעבן אין װעלכן מע רעדט די אוראַלטע, שפּאָגל נײַע שפּראַך.

ייִדיש איז נישט קיין שפּראַך פֿאַר טרויער, עס לעבט נאָך
און איז קיין מאָל נישט געשטאָרבן.
מיר שרײַבן טעג פֿון הנאה און די וועלט ליינט דעם שריפֿט.